Onderwijs

In Turkana, in het noorden van Kenia, begint de dag voor veel kinderen anders dan voor de meeste kinderen hier. Waar school voor ons vanzelfsprekend voelt, is het daar allesbehalve zeker.

Officieel is basisonderwijs in Kenia gratis. Maar in werkelijkheid is er toch geld nodig. Een kind kan pas naar school als er een uniform is. Er moeten schriften zijn, soms schoenen, en regelmatig zijn er extra kosten die betaald moeten worden. Voor veel gezinnen is dat simpelweg niet haalbaar.

Daarnaast is het erg schrijnend om te zien dat veel staatsscholen kwalitatief slecht onderwijs bieden. Leerkrachten zijn niet altijd gekwalificeerd en de klassen zijn zo groot (soms meer dan 100 kinderen) dat alleen de sterkste leerlingen iets leren. Vaak zitten de beste leerlingen vooraan en krijgen dus het meest mee van de les. Ouders die wel wat middelen hebben, proberen hun kinderen dan toch naar een privé-scholen te sturen. Maar hier worden flinke schoolgelden gevraagd. Zo ontstaat er een kloof; zowel tussen kinderen die wel of niet naar school gaan als tussen kinderen die wel of niet naar een staatsschool gaan.

Midden in deze realiteit leven en werken Pastor Joseph en zijn vrouw. Zij kennen de gemeenschap door en door. Ze zien de kinderen, ze kennen hun verhalen en weten precies waar de nood het hoogst is. Maar ze kunnen niet iedereen helpen. Dat maakt hun werk soms zwaar. Want hoe kies je welk kind wel een kans krijgt, en welk kind moet wachten?

Dankzij donateurs van Hope for Turkana hoeven ze die keuze steeds iets minder vaak te maken. Met de steun vanuit Hope for Turkana kunnen zij kinderen helpen met precies datgene wat nodig is: een uniform, schoolspullen, een bijdrage in de kosten. Kleine dingen, die een enorm verschil maken.

Voor een kind betekent het dat het ’s ochtends niet thuis hoeft te blijven, maar mee kan lopen naar school. Dat het in een klaslokaal zit, leert lezen en schrijven en zo ontdekt dat er meer mogelijk is dan het leven dat het tot nu toe kende.

Sommige kinderen groeien door. Ze maken de stap naar de middelbare school. Maar juist daar wordt het soms nog lastiger. De kosten lopen op en de afstand tot school wordt groter. Soms betekent het dat een kind intern moet verblijven, wat extra geld vraagt.

Toch zijn dit precies de voorbeelden waarop ondersteuning het verschil maakt. Want een kind dat verder kan leren, vergroot de kans op een toekomst waarin het zelfstandig kan zijn, werk kan vinden en weer iets kan betekenen voor de eigen familie en gemeenschap.

Voor meisjes is de weg naar onderwijs vaak nog ingewikkelder. Zodra ze ouder worden, lopen ze tegen nieuwe problemen aan. Iets simpels als het ontbreken van hygiëneproducten kan ervoor zorgen dat ze dagenlang niet naar school gaan. Die achterstand groeit, en soms is dat het moment waarop een meisje helemaal stopt met school.
Daarnaast spelen er ook andere factoren waardoor ouders ervoor kiezen om hun oudere kinderen thuis te houden. Bijvoorbeeld om op broertjes of zusjes te passen als ouders gaan werken. Of dat de kinderen mee helpen met verkoop op de markt, of water moeten gaan halen. Systemen zijn vaak heel complex en moeilijk te doorbreken. 

Dit is de realiteit. En tegelijkertijd is dat precies waarom dit werk zo belangrijk is. Wat we namens Hope for Turkana doen, lijkt soms klein; een uniform, een bijdrage voor de ‘schoolfees’ of praktische hulp.
Maar voor een kind betekent het vaak zoveel! Het betekent dat er iemand is die zegt: jij bent het waard. Jouw toekomst doet ertoe!